Is Waterscheerling giftig voor honden en katten?
Bel nu een dierenartsWaterscheerling is giftig voor honden en katten. Bel direct je dierenarts of de dichtstbijzijnde spoeddierenarts als je huisdier ervan heeft gegeten. De genoemde giftige delen zijn de schors, bloemen, vruchten, bladeren, wortels, zaden en stengels.
- Honden Bel nu een dierenarts
- Katten Bel nu een dierenarts
Wat je nu moet doen
- Bel direct je dierenarts of de dichtstbijzijnde spoeddierenarts.
- Noteer welke plant, welk deel, hoeveel en wanneer.
- Neem een foto of een stukje van de plant mee.
- Haal weg wat er nog ligt en zet de plant buiten bereik.
- Houd je huisdier rustig.
Niet doen
- Probeer je huisdier niet zelf te laten braken, tenzij een dierenarts dat zegt.
- Geef geen medicijnen voor mensen.
Waarom het gevaarlijk kan zijn
Waterscheerling wordt beschreven als zeer giftig en kan dodelijk zijn als het wordt gegeten.[1]
Signalen om op te letten
- Wetenschappelijke naam
- Cicuta
- Giftige delen
- schors, bloemen, vruchten, bladeren, wortels, zaden, stengels
Weet je niet hoe ernstig het is?
OkPaw stelt je een paar korte vragen over je huisdier en vertelt je binnen 30 seconden of je kunt afwachten. Gratis via Google Play voor Android.
OkPaw is nu beschikbaar voor Android – een iPhone-versie komt eraan.
Veelgestelde vragen
Is Waterscheerling ook gevaarlijk voor katten?
Ja — NC State Extension noemt Waterscheerling een probleem voor katten en honden.[1]
Welke verschijnselen worden genoemd na het eten van Waterscheerling?
De genoemde verschijnselen zijn spierkrampen, verwijde pupillen, duizeligheid, diarree, buikpijn, convulsies, toevallen en trillen.[1]
Kan Waterscheerling dodelijk zijn als het wordt gegeten?
Ja — de plant wordt beschreven als zeer giftig en kan dodelijk zijn als hij wordt gegeten.[1]
Bronnen
Hoe deze pagina is gemaakt: geschreven met hulp van AI op basis van de onderstaande bronnen en daarna bewering voor bewering met die bronnen gecontroleerd. De urgentieniveaus volgen de vaste veiligheidsregels van OkPaw. Dit is informatie en geen diagnose. Hoe we onze pagina's schrijven